LANDELIJK VUURWERKVERBOD !

IkBenHetMaar

VWC lid
LANDELIJK VUURWERKVERBOD

*** Dit stuk mag vrij gedeeld worden.
Hoe breder het gelezen wordt, hoe lastiger het wordt om het te negeren.
_______________________________________________________________________________

Framing, slachtoffermisbruik en beleid dat het probleem vergroot
Laat ik dit direct scherp neerzetten.

Dit is geen emotioneel pleidooi voor “alles moet kunnen”.
Dit is een feitelijk, moreel en beleidsmatig verweer tegen een totaalverbod dat wordt verkocht als veiligheid, maar in werkelijkheid problemen verplaatst, vergroot en verhult.

Wie dit leest, hoeft het niet met mij eens te zijn.
Maar wie het oneens is, zal inhoudelijk moeten reageren.


1: De structurele framing: emotie vóór analyse
Elk jaar hetzelfde script:
  • extreme beelden
  • schokkende koppen
  • oogartsen aan tafel
  • individuele tragedies als beleidsbewijs
De boodschap is steeds impliciet dezelfde:
“Vuurwerk is het probleem.”

Dat is feitelijk onjuist.

Wat hier gebeurt is framing:
het emotioneel koppelen van uitzonderlijke incidenten aan een algemeen product, zonder context, zonder onderscheid en zonder causaliteit.


2: Oogartsen zijn deskundig in herstel, niet in oorzaak
Een oogarts die zegt:
“Ik zie elk jaar slachtoffers, dus vuurwerk moet verboden worden”

is geen neutrale bron voor beleid.
Waarom niet?
  • Hij ziet uitsluitend de eindfase
  • Hij ziet geen gebruik, geen context, geen gedrag
  • Hij maakt geen onderscheid tussen legaal, illegaal, roekeloos of onder invloed
Dat maakt hem expert in schade, niet in preventie.

Niemand vraagt een trauma-chirurg:
“Moeten we autorijden verbieden?”

Toch wordt deze redenering bij vuurwerk elk jaar kritiekloos geaccepteerd.


3: Het misbruik van individuele tragedies (dit moet benoemd worden)
Dan het pijnlijkste punt, waar media en politiek structureel over zwijgen.

Een jongen die:
  • een kapotte vuurpijl
  • in zijn hand
  • opnieuw aansteekt
Dat is:
  • geen normaal gebruik
  • geen productfout
  • geen ongelukkige samenloop
Dat is roekeloos gedrag tegen elk veiligheidsadvies in.
Het is verschrikkelijk dat dit misgaat.
Maar het is moreel onjuist om dit te gebruiken als bewijs dat een productcategorie verboden moet worden.

Hier vindt iets ernstigs plaats:

Slachtoffers worden ingezet als emotionele hefboom voor slecht beleid.

Dat is geen medeleven.
Dat is slachtoffermisbruik.


4: De kernfout: gedrag wordt vervangen door object
Het echte probleem is niet vuurwerk.
Het echte probleem is:
  • illegaal vuurwerk
  • alcohol en groepsdruk
  • moedwillig vandalisme
  • gebrek aan handhaving
Toch gebeurt dit:
  • legaal consumentenvuurwerk wordt verboden
  • illegale handel blijft bestaan
  • toezicht verdwijnt
  • kennis verdwijnt
Dit is geen veiligheidsbeleid.
Dit is symboolpolitiek.


5: Cijfers zonder context zijn geen feiten
Ja, er is letsel.
Ja, er is schade.

Maar wat structureel wordt weggelaten:
  • verhouding tot miljoenen gebruikers
  • onderscheid legaal vs illegaal
  • vergelijking met andere risicovolle activiteiten
  • effecten van eerdere verboden
Zonder context zijn cijfers emotionele munitie, geen beleidsgrond.


6: Psychologie: verboden werken averechts (zeker in Nederland)
Dit is geen mening, dit is gedragswetenschap:
  • Verbod zonder draagvlak → reactantie
  • Reactantie → illegaal gedrag
  • Illegaal gedrag → meer risico
Zelfs psychologen zeggen dit openlijk:

“Zeg tegen een Nederlander dat iets niet mag, en hij gaat het juist doen.”

Een totaalverbod:
  • vergroot illegale import
  • maakt herkomst ontraceerbaar
  • maakt handhaving moeilijker
  • verhoogt risico’s
Wie veiligheid wil, moet sturen, niet schrappen.



7: Wat wél werkt (en dat is geen theorie)
Ik heb dit zelf in de praktijk gezien.
  • Overdag: uitleg, demonstraties, begeleiding
  • Kinderen leren veilig omgaan met vuurwerk
  • Ouders betrokken
  • Geen illegaliteit
  • Geen geheimzinnigheid
Dit is geen naïviteit.
Dit is preventie door aanwezigheid.

Duitsland begrijpt dit:
  • educatie
  • demonstraties
  • handhaving op excessen
  • behoud van traditie
Nederland kiest voor verbieden en hoopt dat het probleem verdwijnt.

Dat doet het niet.


8: Straf de dader, niet de meerderheid
Het grootste denkfout-frame:

“Omdat sommigen het verpesten, moet iedereen worden beperkt.”

Dat is alsof je:
  • wegen sluit vanwege dronken bestuurders
  • alcohol verbiedt vanwege geweld
  • gereedschap verbiedt vanwege ongelukken
Een veel effectiever alternatief:
  • keiharde aanpak illegaal vuurwerk
  • schade verhalen op daders
  • structurele consequenties (bijv. Vandalenfonds)
  • handhaving op gedrag, niet op traditie
Dat vraagt lef.
Een verbod vraagt alleen een persbericht.


9: Media: beeldvorming als beleidsinstrument

Brand? Dan een koe in beeld.
Rel? Dan “vuurwerkgeweld”.

Suggestie boven feiten.
Beeld boven analyse.

Dit is geen journalistieke duiding.
Dit is agenda-setting.



10: Conclusie (zonder omwegen)


Een landelijk vuurwerkverbod:
  • lost het kernprobleem niet op
  • vergroot illegale handel
  • vergroot risico’s
  • ondermijnt handhaving
  • is gebaseerd op framing, niet op feiten
Wie slachtoffers écht serieus neemt:
  • pakt oorzaken aan
  • investeert in educatie
  • handhaaft gericht
  • stopt met emotionele misleiding
Verbieden voelt daadkrachtig.
Maar beleid op emotie maakt slachtoffers, geen veiligheid.



BIJLAGEN (ONDERBOUWING)

Media-analyse: framing & beeldkeuze
  1. Letselcijfers met context (legaal vs illegaal)
  2. Gedragspsychologie & reactantie
  3. Internationale vergelijking (o.a. Duitsland)
  4. Juridische notities m.b.t. proportionaliteit & effectiviteit
  5. Praktijkervaring educatie & begeleiding
  6. Peilingen en draagvlak
  7. Internetconsultatie “Veilige Jaarwisseling”
  8. Overzicht eerdere verboden en effecten
 

Bijlagen

Laatst bewerkt:
Even één ding helder stellen....

Dit is niet gepost om te discussiëren over of er problemen zijn met vuurwerk. Dat weten we allemaal.
Dit is gepost omdat het debat nu kantelt richting media en politiek, terwijl er aan deze kant vooral wordt gereageerd in plaats van geageerd. De tegenbeweging is al maanden bezig met framing, dossiers en herhaling. Als daar geen onderbouwd tegengeluid tegenover staat, wordt het verhaal voor ons bepaald.
Deze bijdrage is bedoeld als inhoudelijke basis en wake-up call: niet voor likes of losse opmerkingen, maar om te laten zien dat er wél een serieus en verdedigbaar verhaal ligt tegen een landelijk verbod.

Ter aanvulling: dit gaat voor mij niet over “voor of tegen vuurwerk”, maar over timing, proportionaliteit en bestuurlijke zorgvuldigheid. Juist nu de overheid zelf worstelt met handhaafbaarheid, juridische onderbouwing en bestuursrechtelijke consistentie, ligt er ruimte om dit dossier inhoudelijk goed te wegen.

Wie vindt dat dit onderwerp serieus genomen moet worden, zal dit soort argumentatie ook buiten dit forum moeten kunnen herhalen. Dáár is dit voor bedoeld.
 
Laatst bewerkt:
In je conclusie zit 1 zin die de spijker op z’n kop slaat:

“De onzekerheid is voldoende geworden voor ingrijpende regelgeving”.

Door de framing / beeldvorming / opinie vorming danwel sturing van afgelopen jaren ga je dit niet meer uit mensen hun hoofd krijgen. Dus ook niet bij de meeste beleidsmakers. Angst regeert.

Tel daarbij het beperkte leervermogen, of überhaupt welwillendheid, van mensen op en je hebt een garantie tot falen.
 
@mark77

Dat zou theoretisch ook moeten, ja.
Juist omdat hier iets schuurt in de wettelijke lijn. Na Enschede is er een hele wet opgetuigd: bunkers, opslag, eisen aan gebouwen, gasverpakking, maximale hoeveelheden kruit, transportregels, noem het allemaal maar op. Iedereen in de sector móést daarin investeren en zich eraan houden.
Wie dat niet deed, werd aangepakt. Boetes, sluitingen, vergunningen kwijt. Daar is jarenlang hard op gehandhaafd, en dat werd ook logisch gevonden, want: veiligheid.........
Maar als je nu zegt: we verbieden die hele gereguleerde categorie alsnog volledig, dan wringt daar iets fundamenteels. Dan heb je jarenlang een wet afgedwongen, mensen laten investeren en mensen bestraft omdat ze die wet niet naleefden, om uiteindelijk te zeggen dat die wettelijke basis er eigenlijk niet meer toe doet.
Dan is de simpele vraag waar een goede advocaat op inhaakt: wat was dan de geldige juridische grond voor al die regels, investeringen en straffen, als het eindigt in een totaalverbod?
Zeker als de zware incidenten niet uit dat legale consumentenvuurwerk komen, maar uit illegaal spul dat volledig buiten die hele wet om valt.
Daarom heb ik dit hier ook neergezet. Niet om gelijk te halen, maar in de hoop dat mensen het even lezen, erover nadenken en er misschien iets mee doen. Ik heb hier zelf veel tijd in gestoken, maar dit kun je niet in je eentje. Als meer mensen dit delen of er inhoudelijk iets aan toevoegen, komt het vanzelf breder terecht. En zo draagt iedereen op zijn eigen manier bij en dan hopen dat de media dit nu dan een keer de andere kant op kan sturen........
 

Ik heb het Vuurwerkbesluit eens écht uitgeplozen, en hoe langer je erin kijkt, hoe vreemder een totaalverbod wordt.
Dat hele besluit is namelijk niet gebouwd als “dit moet weg”, maar als een volledig beheerssysteem. Na Enschede is er bewust gekozen voor reguleren, niet voor schrappen. Opslageisen, bunkers, bouwkundige eisen, gasverpakking, maximale hoeveelheden kruit, transportregels, CE-markering, ketenverantwoordelijkheid, toezicht, handhaving en straf. Alles zit erin.
De boodschap van de wet was duidelijk: dit product mag bestaan, mits je het extreem strak reguleert. En dat is ook gebeurd. Ondernemers en importeurs móésten investeren, vergunningen aanvragen, aanpassen, controleren, registreren. Wie zich er niet aan hield, werd aangepakt. Boetes, sluitingen, vergunningen kwijt. Daar is jarenlang hard op gehandhaafd.
En dan komt nu het punt waar het juridisch schuurt: als je zegt “we verbieden consumentenvuurwerk alsnog volledig”, dan trek je feitelijk de eigen wettelijke basis onder dat hele systeem vandaan. Dan rijst een simpele maar ongemakkelijke vraag:
wat was dan de geldige juridische reden voor al die regels, investeringen en straffen, als het eindigt in een totaalverbod?
Je kunt niet tegelijk zeggen: “veiligheid kan worden geborgd via normen, toezicht en handhaving” én “het moet toch volledig weg”. Dat is intern tegenstrijdig.
Daar komt nog iets bij: het Vuurwerkbesluit ziet op gereguleerd, CE-gecertificeerd, traceerbaar vuurwerk. Maar de zware incidenten en explosies waar nu mee wordt geschermd, komen niet uit dat systeem. Die komen uit illegaal vuurwerk, omgebouwde spullen en professioneel spul buiten de wet om.
Juridisch gezien pak je dus precies de categorie aan die onder controle staat, terwijl het probleem grotendeels buiten dat kader ligt. Dat is beleidsmatig misschien lekker, maar juridisch gewoon zwak.
En dan heb ik het nog niet eens over proportionaliteit. Het besluit bevat al gerichte verboden, limieten, toezicht en straf. Een totaalverbod is het zwaarste middel dat er is. Dan moet je uitleggen waarom al die lichtere, bestaande instrumenten ineens onvoldoende zouden zijn. Die uitleg zie ik nergens hard onderbouwd.
Dit gaat niet over emotie of “vuurwerk leuk vinden”. Dit gaat over interne consistentie van wetgeving, rechtszekerheid en causaliteit. En ja, precies dát is waar een goede advocaat wél iets mee kan, als je het zuiver juridisch aanvliegt.
Daarom heb ik dit hier neergezet. Niet om gelijk te halen, maar omdat dit soort vragen gesteld móéten worden. Ik heb hier veel tijd in gestoken, maar dit kun je niet alleen. Als meer mensen dit lezen, delen of er inhoudelijk iets aan toevoegen, komt het vanzelf breder terecht. Dan zien we wel of iemand dit serieus durft te beantwoorden.
 
Dit soort dingen zouden bij HVLV terecht moeten komen (voor zover het daar nog niet bekend is)
Dat is volgens mij voor ons als consumenten liefhebber de enige deur waar we kunnen aankloppen en die hier iets mee kan aan de juiste adressen.
Daarvoor hebben wij niet de juiste connecties om dat zelf te doen.
 
Snap ik wat je zegt, en in theorie klopt dat ook. Alleen zit daar precies het probleem.
Dit zou inderdaad via een partij als HVLV moeten lopen, maar in de praktijk gebeurt dat nauwelijks of pas als het al is platgeslagen tot één frame.
Als consument of liefhebber heb je formeel weinig ingangen, maar dat betekent niet dat de inhoud er niet is. Die kennis, geschiedenis en praktijk ligt er wél, alleen niet bij de juiste tafels. En zolang dat zo blijft, blijven besluiten genomen worden zonder dat hele stuk context.
Daarom gooi ik dit hier neer. Niet omdat dit dé oplossing is, maar omdat dit één van de weinige plekken is waar mensen zitten die het snappen, kunnen lezen, kunnen aanvullen of misschien wél de juiste lijntjes hebben.
Als niemand het uitspreekt, gebeurt er sowieso niks.
 
Even hardop denkend, en dit bedoel ik serieus inhoudelijk.
Ik ben me de afgelopen tijd steeds meer gaan verdiepen in het Vuurwerkbesluit en vooral in de manier waarop een totaalverbod juridisch tot stand zou moeten komen. Niet vanuit emotie of “vuurwerk is leuk”, maar puur vanuit wetssystematiek en bestuursrecht.
Wat mij opvalt: een totaalverbod ontstaat niet zomaar. Er moet een formeel traject aan voorafgaan. Ontwerpbesluit, onderbouwing, proportionaliteit, alternatieven, inspraak, zienswijzen. Dat is geen detail, dat is de kern van hoe bestuursrecht werkt.
Tot nu toe zie ik vooral politieke uitspraken, mediaframes en “de meerderheid wil dit”. Maar dat is geen besluit. Een wet of AMvB moet juridisch kloppen, niet alleen politiek wenselijk zijn.
Daarom vraag ik mij hardop af: waar ligt het juiste moment om in te grijpen?
Niet achteraf, als alles al definitief is en de rechter alleen nog marginaal toetst. Maar ervoor. Op het moment dat een ontwerpbesluit ter inzage ligt, of wanneer een wijziging van het Vuurwerkbesluit formeel wordt aangekondigd.
Als burger kun je dan:
  • een zienswijze indienen
  • vragen stellen over proportionaliteit
  • afdwingen dat alternatieven worden meegenomen
  • en later, als dat nodig is, een bestuursrechtelijke procedure starten
Dat hoeft niet meteen met een advocaat. Dat kan ook als burger, mits het goed wordt onderbouwd. En dát is precies waarom ik dit hier deel.
Niet omdat dit forum “de oplossing” is, maar omdat hier mensen zitten die:
  • inhoud snappen
  • praktijk kennen
  • weten hoe regelgeving echt werkt
  • en misschien kunnen aanvullen waar ik zelf blinde vlekken heb
Ik zeg dus niet: “dit is de zaak”.
Ik zeg: “hier zitten juridische vragen die nog niet beantwoord zijn”.
En zolang die vragen niet fatsoenlijk zijn beantwoord, is een totaalverbod juridisch helemaal niet zo vanzelfsprekend als het nu in de media wordt neergezet.
Daarom deel ik dit hier.
Niet om gelijk te krijgen, maar om te kijken of er iemand is die dit herkent, kan aanvullen of inhoudelijk kan versterken.
Als niemand dit oppakt, gebeurt er niks.
Maar als dit goed wordt neergezet, kan het zomaar zijn dat iemand met meer juridische slagkracht hier iets mee doet.
Dat is alles.
Ik ben niet op zoek naar gelijk, maar naar inhoud.
Als iemand hier juridische ervaring heeft of weet waar dit formeel zou moeten landen, dan hoor ik dat graag.
 
Het probleem is niet dat er vuurwerk afgestoken wordt maar dat er geen handhaving mogelijk blijkt binnen de huidige regelgeving. In plaats van aanpakken waar het wel kan en moet is de poging tot een algeheel verbod het enige alternatief dat men kan bedenken. Het enige dat ze erbij winnen is dat er geen onderscheidt meer gemaakt hoeft te worden, het is namelijk altijd strafbaar. Daarmee is handhaving weliswaar eenduidiger uit te voeren maar zeker niet gegarandeerd uitvoerbaar. Het lukt ze namelijk nu al niet overduidelijk illegaal vuurwerk op te sporen en uit te bannen.
Vuurwerkverbod of niet, Illegaal of voorheen consumenten vuurwerk, ze kunnen illegaal aanpakken al niet eens aan dus waarom legaal illegaal maken en verwachten dat wij die altijd legaal afstaken daar nu braaf mee gaan stoppen? Sterker nog, het bewijst alleen maar dat dit 100% burgertje pesten is.
 
Wat is eigenlijk jouw beweegreden? Je bent op 8 december 2025 lid geworden en de enige bijdragen die je hebt geleverd zijn deze post en één reactie in de internetconsultatie.

Waar ben je al die jaren geweest, en waarom besloot je juist op 8 december lid te worden van VWC? Ik vind dit een opvallende situatie en het roept bij mij vragen op over je intenties.

Ik ben oprecht benieuwd naar je motivatie en hoor die graag.
 
Goede en terechte vraag,
Ik ben inderdaad pas recent lid geworden en heb jarenlang alleen meegelezen. Dat is geen geheim en ook geen truc; zo doen veel mensen dat. De reden dat ik nu wél reageer, is niet omdat ik ineens “iets wil”, maar omdat het dossier nu een kant op gaat die juridisch en bestuurlijk interessant wordt.
Ik reageer dus niet vanuit nostalgie, emotie of “vuurwerk is leuk”, maar omdat ik zie dat er veel wordt geroepen terwijl de formele route, het bestuursrechtelijke traject en de onderbouwing grotendeels buiten beeld blijven. Dat vind ik inhoudelijk problematisch, los van of je voor of tegen een verbod bent.
Mijn intentie is simpel:
– kijken of de redeneringen kloppen
– benoemen waar procedures mogelijk rammelen
– en dat publiekelijk doen, zodat het niet alleen een mediaverhaal blijft
Meer niet. Geen verborgen agenda, geen organisatie, geen spreekbuis. Gewoon iemand die zich inhoudelijk met dit soort trajecten bezighoudt en nu denkt: dit moment vraagt om scherpte, niet om slogans.
Als die insteek hier niet past, dan is dat ook prima. Maar zolang we het inhoudelijk houden, praat ik graag mee.
 
Back
Bovenaan