Villafranca Sicula (AG) 2026 - Festa di Maria SS. del Mirto
- Topic starter Airforce
- Startdatum
Xcess
VWC lid
Weet je wat het is @vuurvent
Linksom of rechtsom wordt een festival/show toch wel een x bekend bij een wat groter publiek of dat nu via mond op mond reclame, forums of yt filmpjes gaat.. Ik geniet van jouw beelden en hoop dat dit ook geldt voor mensen als ze mijn filmpjes kijken. Een beetje aandacht is leuk maar de passie staat voorop.
Je kunt het wel klein willen houden en hopen dat het niet ineens overlopen wordt en er meer NL's zijn dan locals maar je hebt er weinig tot geen invloed op.
Zolang het liefhebbers zijn zie ik ook niet zo veel problemen met wat extra aanloop.
Gelukkig gaan de meeste gewoon de kudde achterna naar VLC en mss keertje Adelfia toch.
En als mensen wel de moeite nemen om erheen te gaan dan is het ook helemaal prima, ik kan ook wel roepen als ik naar Thailand op vakantie ga dat het echt overdreven druk is met toeristen, maar ik ben zelf onderdeel van het probleem.
Enige punt waar ik wel iets van vind is dat als er grote groepen NL'ers samenkomen in het buitenland dat dan vaak respect voor de locals ver te zoeken is. Dat is denk ik het enige waar je elkaar op kan en mag aanspreken. (Dat is mij in het verleden ook terecht een aantal x gebeurd en daar probeer je dan iets van te leren..)
Linksom of rechtsom wordt een festival/show toch wel een x bekend bij een wat groter publiek of dat nu via mond op mond reclame, forums of yt filmpjes gaat.. Ik geniet van jouw beelden en hoop dat dit ook geldt voor mensen als ze mijn filmpjes kijken. Een beetje aandacht is leuk maar de passie staat voorop.
Je kunt het wel klein willen houden en hopen dat het niet ineens overlopen wordt en er meer NL's zijn dan locals maar je hebt er weinig tot geen invloed op.
Zolang het liefhebbers zijn zie ik ook niet zo veel problemen met wat extra aanloop.
Gelukkig gaan de meeste gewoon de kudde achterna naar VLC en mss keertje Adelfia toch.
En als mensen wel de moeite nemen om erheen te gaan dan is het ook helemaal prima, ik kan ook wel roepen als ik naar Thailand op vakantie ga dat het echt overdreven druk is met toeristen, maar ik ben zelf onderdeel van het probleem.
Enige punt waar ik wel iets van vind is dat als er grote groepen NL'ers samenkomen in het buitenland dat dan vaak respect voor de locals ver te zoeken is. Dat is denk ik het enige waar je elkaar op kan en mag aanspreken. (Dat is mij in het verleden ook terecht een aantal x gebeurd en daar probeer je dan iets van te leren..)
Airforce
VWC lid
Nou even een update voor wie mijn avonturen heeft gevolgd in Villafranca! Niet vuurwerk gerelateerd maar toch. Zoals ik eerder heb vermeld heeft Siciliƫ mij een bijzonder gevoel gegeven, iets dat ik niet vaak (of eigenlijk nog nooit) heb meegemaakt: een tweede huis verder van huis. Binnenkort ga ik 9 dagen terug naar Villafranca, terug naar de mensen waar ik zo enorm welkom ben ontvangen. Tijd voor nieuwe ervaringen. Wat een maand wordt november! 9 dagen Siciliƫ, dan San Trifone en Rotello. Zo zie je maar, vuurwerk verbindt.
Xcess
VWC lid
Mooi man, echt tof dat je zulke goede contacten hebt opgedaan daar
geniet ervan en ben benieuwd weer naar je verhalen/ervaringen!
Airforce
VWC lid
En dan zie je ook nog dat er nooit een deel 2 is gekomen van de triprepport, dus bij deze:
Tripverslag ā deel 2
Na een behoorlijk lange eerste dag en een nacht die pas rond 04:30 uur eindigde, werd ik de volgende ochtend wakker bij Andrea thuis. Met een kater, uiteraard. Andrea zelf was al vertrokken, dus ik had het huis voor mezelf. Niet veel later belde hij om te vragen of ik al klaar was. Ik mocht rustig douchen en daarna richting zijn bar komen.
Daar werd ik opnieuw bijzonder gastvrij ontvangen. Gratis koffie, gratis ontbijt, allemaal geregeld door Andrea. Ik voelde me niet bepaald op mijn best, maar er stond natuurlijk een behoorlijke vuurwerkdag op het programma.
Tijdens het ontbijt vertelde ik Andrea over iets wat ik graag wilde: een foto maken met een flinke bomba da tiro in mijn handen. Dat bleek minder ingewikkeld te regelen dan ik had verwacht.
Voor ik het wist, zat ik bij een local in de auto, onderweg naar de schietlocatie van Pirolandia. Andrea had namelijk de lunch voor de schieters verzorgd. De man die me bracht sprak geen woord Engels, dus onderweg bleef het bij wat gebaren en een poging tot communicatie. Maar goed, we kwamen waar we moesten zijn.
Bij Pirolandia kreeg ik de gelegenheid om rond te kijken en maakte ik ook de foto met de bombe da tiro die later nog voor de nodige discussie zou zorgen. Op dat moment had ik natuurlijk geen idee hoeveel gedoe er die dag rondom deze bommen zou ontstaan.
Later werd ik opnieuw in een auto gezet, ditmaal richting de schietlocatie van Carmine Lieto. Daar werd ik min of meer aan mijn lot overgelaten, wat in dit geval helemaal geen straf was. Ik kon rustig rondkijken bij de voorbereidingen en ben vervolgens te voet teruggelopen naar het dorp.
Daar schoof ik opnieuw aan bij de ouders van Andrea om te eten. Inmiddels begon ook de hitte behoorlijk zijn tol te eisen. Toen ik later terugreed naar Sciacca, gaf de auto temperaturen van meer dan 45 graden aan (die was lekker opgewarmd in de Italiaanse zon). Niet bepaald ideaal na een nacht met weinig slaap en een flinke hoeveelheid bier.
In Sciacca heb ik daarom geprobeerd zo veel mogelijk te rusten, voordat ik opnieuw richting Villafranca vertrok voor de avond.
Eenmaal terug in het dorp bleek dat er behoorlijk wat commotie was ontstaan rondom de vuurwerkshows. De discussie draaide vooral om de vermeend illegale bombe da tiros. De hele avond ging het over de vraag of de show van Pyrolandia wel of niet door mocht gaan.
Iedere keer hoorde je weer nieuwe informatie, vaak via mensen die naar eigen zeggen precies wisten wat er speelde. Alleen werd het verhaal er bepaald niet duidelijker van. De ene keer zou alles doorgaan, even later zou er weer een show zijn geschrapt.
Ondertussen ging het feest in Villafranca gewoon verder. Ik heb prachtige processies gezien, waarbij opnieuw duidelijk werd dat zo'n Siciliaanse festa veel meer is dan alleen vuurwerk. De religieuze tradities, de mensen en de hele sfeer in het dorp maakten minstens zoveel indruk.
Er werden ook enkele kleinere shows geschoten, al ging er daarvan uiteindelijk Ć©Ć©n niet door vanwege de problemen rondom de vergunningen en de bombe da tiro. Achteraf gezien misschien al een voorbode van wat nog zou komen.
Vervolgens was het tijd voor Carmine Lieto.
Mijn eerste Ć©cht grote Italiaanse vuurwerkshow. En wat een ervaring was dat.
Vooral de zware kalibers maakten indruk. Die 16-inch shells waren heerlijk om eindelijk eens in het echt mee te maken. De bombe da tiro zelf vielen me eerlijk gezegd wat tegen, maar de show als geheel vond ik fantastisch.
Tijdens de avond werd ik door een aantal Nederlanders nog geroepen om zo dicht mogelijk bij de schietlocatie te gaan staan. Ondertussen was Andrea met zijn motor naar me op zoek geweest, maar we hadden elkaar misgelopen.
Uiteindelijk vonden we elkaar alsnog en hebben we nog een drankje gedaan. Daarna vond ik het mooi geweest. Ik moest terug naar Sciacca en had de volgende dag ook nog een vlucht voor de boeg. Het werd vooral een kwestie van de resterende uren doorkomen.
Inmiddels had ik die avond trouwens ook gehoord dat Calamonaci een bijzonder interessante festa zou worden. Weer iets voor op de lijst dus.
En dan Pirolandia.
De show waar ik die ochtend nog bij de voorbereidingen had staan kijken, ging uiteindelijk helemaal niet door.
Een behoorlijke domper, zeker gezien alles wat er die dag rondom de bombe da tiro was gebeurd. Maar ondanks dat kijk ik terug op een fantastische ervaring.
Ik was voor een paar dagen naar Siciliƫ gevlogen om traditioneel Italiaans vuurwerk te beleven. Uiteindelijk had ik niet alleen een indrukwekkende show gezien, maar ook van dichtbij kennisgemaakt met de voorbereidingen, de cultuur, de gastvrijheid en de mensen achter zo'n festa.
En misschien was dat laatste uiteindelijk nog wel het bijzonderst.
Ik zal na al die weken ook nog tripreports schrijven van Calamonaci, voor zover ik me het in detail kan herinneren, stay tuned!
Tripverslag ā deel 2
Na een behoorlijk lange eerste dag en een nacht die pas rond 04:30 uur eindigde, werd ik de volgende ochtend wakker bij Andrea thuis. Met een kater, uiteraard. Andrea zelf was al vertrokken, dus ik had het huis voor mezelf. Niet veel later belde hij om te vragen of ik al klaar was. Ik mocht rustig douchen en daarna richting zijn bar komen.
Daar werd ik opnieuw bijzonder gastvrij ontvangen. Gratis koffie, gratis ontbijt, allemaal geregeld door Andrea. Ik voelde me niet bepaald op mijn best, maar er stond natuurlijk een behoorlijke vuurwerkdag op het programma.
Tijdens het ontbijt vertelde ik Andrea over iets wat ik graag wilde: een foto maken met een flinke bomba da tiro in mijn handen. Dat bleek minder ingewikkeld te regelen dan ik had verwacht.
Voor ik het wist, zat ik bij een local in de auto, onderweg naar de schietlocatie van Pirolandia. Andrea had namelijk de lunch voor de schieters verzorgd. De man die me bracht sprak geen woord Engels, dus onderweg bleef het bij wat gebaren en een poging tot communicatie. Maar goed, we kwamen waar we moesten zijn.
Bij Pirolandia kreeg ik de gelegenheid om rond te kijken en maakte ik ook de foto met de bombe da tiro die later nog voor de nodige discussie zou zorgen. Op dat moment had ik natuurlijk geen idee hoeveel gedoe er die dag rondom deze bommen zou ontstaan.
Later werd ik opnieuw in een auto gezet, ditmaal richting de schietlocatie van Carmine Lieto. Daar werd ik min of meer aan mijn lot overgelaten, wat in dit geval helemaal geen straf was. Ik kon rustig rondkijken bij de voorbereidingen en ben vervolgens te voet teruggelopen naar het dorp.
Daar schoof ik opnieuw aan bij de ouders van Andrea om te eten. Inmiddels begon ook de hitte behoorlijk zijn tol te eisen. Toen ik later terugreed naar Sciacca, gaf de auto temperaturen van meer dan 45 graden aan (die was lekker opgewarmd in de Italiaanse zon). Niet bepaald ideaal na een nacht met weinig slaap en een flinke hoeveelheid bier.
In Sciacca heb ik daarom geprobeerd zo veel mogelijk te rusten, voordat ik opnieuw richting Villafranca vertrok voor de avond.
Eenmaal terug in het dorp bleek dat er behoorlijk wat commotie was ontstaan rondom de vuurwerkshows. De discussie draaide vooral om de vermeend illegale bombe da tiros. De hele avond ging het over de vraag of de show van Pyrolandia wel of niet door mocht gaan.
Iedere keer hoorde je weer nieuwe informatie, vaak via mensen die naar eigen zeggen precies wisten wat er speelde. Alleen werd het verhaal er bepaald niet duidelijker van. De ene keer zou alles doorgaan, even later zou er weer een show zijn geschrapt.
Ondertussen ging het feest in Villafranca gewoon verder. Ik heb prachtige processies gezien, waarbij opnieuw duidelijk werd dat zo'n Siciliaanse festa veel meer is dan alleen vuurwerk. De religieuze tradities, de mensen en de hele sfeer in het dorp maakten minstens zoveel indruk.
Er werden ook enkele kleinere shows geschoten, al ging er daarvan uiteindelijk Ć©Ć©n niet door vanwege de problemen rondom de vergunningen en de bombe da tiro. Achteraf gezien misschien al een voorbode van wat nog zou komen.
Vervolgens was het tijd voor Carmine Lieto.
Mijn eerste Ć©cht grote Italiaanse vuurwerkshow. En wat een ervaring was dat.
Vooral de zware kalibers maakten indruk. Die 16-inch shells waren heerlijk om eindelijk eens in het echt mee te maken. De bombe da tiro zelf vielen me eerlijk gezegd wat tegen, maar de show als geheel vond ik fantastisch.
Tijdens de avond werd ik door een aantal Nederlanders nog geroepen om zo dicht mogelijk bij de schietlocatie te gaan staan. Ondertussen was Andrea met zijn motor naar me op zoek geweest, maar we hadden elkaar misgelopen.
Uiteindelijk vonden we elkaar alsnog en hebben we nog een drankje gedaan. Daarna vond ik het mooi geweest. Ik moest terug naar Sciacca en had de volgende dag ook nog een vlucht voor de boeg. Het werd vooral een kwestie van de resterende uren doorkomen.
Inmiddels had ik die avond trouwens ook gehoord dat Calamonaci een bijzonder interessante festa zou worden. Weer iets voor op de lijst dus.
En dan Pirolandia.
De show waar ik die ochtend nog bij de voorbereidingen had staan kijken, ging uiteindelijk helemaal niet door.
Een behoorlijke domper, zeker gezien alles wat er die dag rondom de bombe da tiro was gebeurd. Maar ondanks dat kijk ik terug op een fantastische ervaring.
Ik was voor een paar dagen naar Siciliƫ gevlogen om traditioneel Italiaans vuurwerk te beleven. Uiteindelijk had ik niet alleen een indrukwekkende show gezien, maar ook van dichtbij kennisgemaakt met de voorbereidingen, de cultuur, de gastvrijheid en de mensen achter zo'n festa.
En misschien was dat laatste uiteindelijk nog wel het bijzonderst.
Ik zal na al die weken ook nog tripreports schrijven van Calamonaci, voor zover ik me het in detail kan herinneren, stay tuned!